Literatuur - Nummer 1

Hallo, hier een korte beschrijving van het laatste boek dat ik gelezen heb...

  "Apnea - van theorie naar praktijk" herwerkt door Frederik Lemaitre, daterend uit juli 2007

cover

Dit boek is bedoeld om de kennis te actualiseren (in de ruimere zin) met betrekking tot het vrijduiken.Inderdaad, de laatste editie van de beroemde JH Corriol dateert uit 2002.

Van de meer dan 400 pagina's rijk geïllustreerd (met inbegrip van onze Fred!) De volgende onderwerpen komen aan bod:

(1) Geschiedenis en evolutie van apnee (123 pagina's)

(2) Theorie van apnee (176 pagina's)

(3) Opleiding in apnee: empirische concepten en rationele methoden (108 pagina's)

Het eerste deel geeft de geschiedenis weer van het vrijduiken in de Oudheid (en zelfs eerder nog) tot heden. Ik denk dat deze tekst diegenen zal boeien, die meer over de geschiedenis van het freediven te weten willen komen (zoals dit voor de rest van het boek het geval is!). Persoonlijk vond ik dit onderdeel te lang ... en geef ik toe dat ik de pagina's heb overgeslagen ...

 
Maar we zijn snel getroost met het tweede deel! Hierin beschrijft men de aanpassing van zeezoogdieren aan het duiken (vooral zeehonden en dolfijnen) en vervolgens ook de mens. De aanpak is met wetenschappelijke protocollen, grafieken en verwijzingen onderbouwd, en een aantal uitgebreidheden (maar soms was ik verloren in de medische terminologie). Meteen begreep ik hoe kleine fysiologische trucjes JP helpen (de maag naar binnen en naar buiten te bewegen) onaangename spasmen te verlichten. Naast het bekende CO² signaal in het bloed, zijn er ook mechanosenseurs, dat wil zeggen bewegingssensoren die zich op onze borst bevinden. Wanneer deze detectoren niet langer het gevoel van de beweging van de borstkas ventilatie, trekken ze aan de alarmbel. Dus het feit dat men de maag (en dus de borst) beweegt, geeft een gerustgesteld gevoel ;-). De gevaren van apneeduiken zonder voldoende veiligheid zijn ook goed uitééngezet.

 
Het derde deel is het meeste van toepassing. De opleiding technieken zijn gestroomlijnd. Terwijl het resterende deel vrij algemene zaken, advies van planning tot psychologisch en praktisch voor te bereiden zaken.
Het laatste hoofdstuk van dit deel is gewijd aan de yoga. Zij verwijzen met name naar pranayama. Hoewel de voordelen van de ontspanning niet in twijfel wordt getrokken, heeft zijn doeltreffendheid in het verbeteren van zijn prestaties nog nooit wetenschappelijk bewezen. Niettegenstaande, zijn technieken als postuur yoga (zoals Uddiyana Bandha, bijvoorbeeld) al hun gegevens in het onderwijs van freediving om de elasticiteit van de ribbenkast en het middenrif te verhogen. Het boek geeft in detail de 10 meest aanbevolen posturen weer voor het trainen in apnee.

Het boek is een dun, goed alles omvattend werk, met zeer goede achtergrond. De inleiding is een beetje lang, maar de fysiologische, voldoende aangescherpt, zal dit gecompenseren. Het praktisch gedeelte had uitgebreider mogen zijn.

 
Voor meer info, zie http://www.lcdpu.fr/livre/?GCOI=27000100214600

Deze omvatten de link naar google die u toelaat om een paar bladzijden van dit boek in te kijken.

 
Hier eindigt mijn eerste post, ik hoop dat jullie ervan hebben genoten... want ik ben van plan om meer van dergelijke postste versturen op regelmatige basis om u zo op de hoogte te houden van studies gerelateerd aan het apneeduiken :o).

Indien u vragen heeft, aarzel dan niet! 

mvg 

 

Felice