Literatuur - Nummer 2

Beste vrijduikers!

Ziehier een samenvatting van een kleine studie, die dateert van 2006 getiteld “De neurocognitieve gevolgen van een duik en apnee op lange termijn door herhaalde blootstelling aan hypoxie ” door Lynne Ridgway et Ken MacFarland.

In deze studie, onderzoeken de schrijvers 21 bekwame vrijduikers (maw personen die deelnemen aan internationale wedstrijden) met een ervaring van 1 tot 20 jaar in het apneeduiken (zie onderstaande tabel voor een meer gedetailleerde omschrijving van deze kenmerken).

 De auteurs lieten 21 vrijduikers een reeks standaard neuropsychologische testen ondergaan (zoals coördinatie van de bewegingen, leestest, geheugen, enz.) ten einde eventuele neurologische restverschijnselen te kunnen beoordelen ten gevolge van de jarenlange beoefening van de apnee sport (herhaalde hypoxie).

De eindresultaten van de kleine studie gaan van de veronderstelling uit dat de “elite” vrijduikers die de apnee sport sedert jaren beoefenen een veel lagere score bekwamen voor de neuropsychologische testen dan het gemiddelde niet-apneisten die niet werd onderzocht.

Uiteraard werden deze testen niet onmiddellijk na een apnee uitgevoerd, maar het feit dat de onderzoeksgroep geen apnee mocht beoefenen binnen de 12 laatste uren en geen samba of BO hadden ervaren in de laatste 7 dagen voor de test, laat vermoeden dat de eventuele “schade” reeds waren verdwenen. Dergelijke niet persisterende effecten werden reeds vermeld in andere onderzoeken naar bergbeklimmers die uiteraard met de regelmaat worden blootgesteld aan omstandigheden van hypoxie.

Deze studie had als onderwerp de gevolgen van herhaaldelijke hypoxie op lange termijn bij gezonde proefpersonen, maar het zou ook interessant zijn om deze testen te hervatten kort na een lange apnee of een samba of een BO en deze neuropsychologische testen te koppelen aan de cerebrale beeldvorming... Met meer perspectieven in toekomstig onderzoek...

Ziehier de volledige referentie van het artikel die ik op verzoek kan aanbevelen:

Ridgway L, McFarland K (2006). Apnea diving: long-term neurocognitive sequelae of repeated hypoxemia. Clin Neuropsychol 20: 160-176.

Ziezo, dit was eens een andere vorm van literatuur, mag ik jullie om een mening vragen naar de vorm, de inhoud: was het te eenvoudig, te moeilijk, te kort, te lang, enz...

Dank bij voorbaat voor jullie feedback;-)

 

Felice